Ο κ. Καμαρινός έπιασε πάλι το δηλητηριώδες στυλό του για να μοιράσει πιστοποιητικά ντροπής και πολιτικής ηθικής. Μόνο που στην πρεμούρα του να αποδομήσει τον Στάθη Καϊτετζίδη, κατάφερε το αντίθετο: αποκάλυψε την απόλυτη γύμνια της δικής του τακτικής και τον πανικό που του προκαλεί όποιος τολμά να βγει από τη γυάλα της γραφειοκρατίας. Όταν έχεις …
Ο φόβος του Καμαρινού για τον δρόμο και η αλαζονεία απέναντι στη νεολαία

Ο κ. Καμαρινός έπιασε πάλι το δηλητηριώδες στυλό του για να μοιράσει πιστοποιητικά ντροπής και πολιτικής ηθικής. Μόνο που στην πρεμούρα του να αποδομήσει τον Στάθη Καϊτετζίδη, κατάφερε το αντίθετο: αποκάλυψε την απόλυτη γύμνια της δικής του τακτικής και τον πανικό που του προκαλεί όποιος τολμά να βγει από τη γυάλα της γραφειοκρατίας.
Όταν έχεις μάθει να κάνεις πολιτική της πολυθρόνας και να βλέπεις τον Δήμο σαν πεδίο προσωπικών ή κομματικών διευθετήσεων, είναι λογικό να σε πιάνει αλλεργία όταν ένας δημοτικός σύμβουλος βρίσκεται καθημερινά στο πεζοδρόμιο, στον δρόμο, ανάμεσα στους πολίτες.
Ο Στάθης Καϊτετζίδης δεν χρειάζεται να κρυφτεί, ούτε να εφεύρει ιστορίες. Είναι έξω, στις καφετέριες της Κωνσταντίνου Καραμανλή και της Ανδρέα Παπανδρέου, κοιτάζει τους δημότες στα μάτια και ακούει χωρίς παρωπίδες αυτά που πραγματικά τους απασχολούν. Το ότι ο κ. Καμαρινός βγάζει τόση χολή επειδή ο Καϊτετζίδης μετέφερε αυτούσια τη φωνή των νέων της περιοχής στο Δημοτικό Συμβούλιο, είναι αποκαλυπτικό. Με ποιο δικαίωμα απαξιώνει και βγάζει «φαντασιόπληκτους» ή «παραπλανημένους» τους νέους του Ευόσμου και του Κορδελιού; Μήπως επειδή η άποψή τους δεν χωράει στο δικό του παρωχημένο αφήγημα;
Ας καταλάβει επιτέλους ο «παππούς» Καμαρινός ότι η νεολαία και οι κάτοικοι αυτής της πόλης δεν χρειάζονται «κηδεμόνες» να τους υποδεικνύουν τι θα σκεφτούν. Απαιτούν έργα, ανταποδοτικά οφέλη, λύσεις και ανάπτυξη, όχι άγονες ιδεοληψίες και μίζερη αντιπολίτευση.
Η επίκληση της «ντροπής» επιστρέφει ως μπούμερανγκ. Ντροπή δεν είναι να περπατάς στον δρόμο, να ακούς την κοινωνία και να έχεις το σθένος να λες αλήθειες. Ντροπή είναι να κλείνεσαι στους τέσσερις τοίχους, να περιφρονείς τη γνώμη των νέων και να επιτίθεσαι με εμπάθεια σε όποιον αρνείται να γίνει μέρος του δικού σου πολιτικού αδιεξόδου.
Ο ΚΟΡΔΕΛΙΩΤΗΣ







