Ο… μάγειρας και το μένος του

«Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού» είχε πει ο Πρώσος Καγκελάριος του 19ου αιώνα Ότο Φον Μπίσμαρκ, ο άνθρωπος που ένωσε τα γερμανικά φύλα. 

Και αυτή η τέχνη έχει αποτέλεσμα, όταν υπάρχει όραμα, όταν οι τοποθετήσεις βρίθουν από επιχειρήματα και όταν η στόχευση έχει επίκεντρο το καλό του κοινωνικού συνόλου. 

Όταν η προσπάθεια να ασκήσουμε πολιτική έχει αφετηρία και ορμητήριο το μένος για κάποιον ή κάποιους ανθρώπους, τότε μόνο πολιτική δεν ασκούμε. 

Αυτό που κάνουμε, είναι να προσπαθούμε να ικανοποιήσουμε το προσωπικό μας -ενδεχομένως τεράστιο- εγώ και να νιώσουμε την αυτοδικαίωση μπροστά στον καθρέφτη μας, άντε και σε μια ομάδα κλακαδόρων ή αυλοκολάκων. 

Για να έρθω και στα δικά μας, τα του Δήμου Κορδελιού – Ευόσμου, θα δώσω μία συμβουλή στον κ. Γιάννη Καμαρινό, στον οποίο αρκετοί παροικούντες την Ιερουσαλήμ του έχουν κολλήσει το προσωνύμιο «μάγειρας». 

Αγαπητέ κ. Καμαρινέ, σταματήστε να ακολουθείτε και να εξετάζετε κάθε βήμα του δημάρχου Κορδελιού – Ευόσμου, Λευτέρη Αλεξανδρίδη, μήπως και βρείτε ή φανταστείτε κάτι για να τον κατηγορήσετε, διότι είναι πλέον πασιφανές ότι η τακτική σας έχει ξεπεράσει τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και έχει περάσει σε αυτά του μένους για τον δήμαρχο. 

Εκτός κι αν δεν σας ενδιαφέρει πλέον η προσωπική σας πολιτική αξιοπρέπεια και έχετε κάνει σκοπό της ζωής σας να κατηγορείτε επί παντός επιστητού τη διοίκηση Αλεξανδρίδη.

Ο ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑΛΗΣ       

Μοιραστείτε το: