Ο Μπακούνιν του δήμου Κορδελιού Ευόσμου σε πολιτικό θρίλερ

Στην τοπική πολιτική σκηνή υπάρχουν παρεμβάσεις και υπάρχουν και… λογοτεχνικά έργα. Το κείμενο του πρώην αντιδημάρχου Βασίλη Βόγγαλη ανήκει μάλλον στη δεύτερη κατηγορία.

Ο κ. Βόγγαλης εμφανίζεται για άλλη μια φορά ως ο μοναχικός ήρωας που μάχεται εναντίον ενός ολόκληρου συστήματος: δημάρχων, συμβούλων, προέδρων και -φυσικά- «ομάδων αλήθειας». Μια αφήγηση όπου όλοι οι άλλοι είναι συνωμότες και ο ίδιος ο μοναδικός κάτοχος της αλήθειας. Αν δεν ξέραμε ότι πρόκειται για δημοτικό συμβούλιο, θα νομίζαμε ότι διαβάζουμε πολιτικό θρίλερ.

Πιο πολύ μοιάζει ψυχολογικό θρίλερ, μάλλον, που ο πρωταγωνιστής έχει πλασματική διαταραχή και δημιουργεί καταστάσεις που δεν υπάρχουν, και στο τέλος μένεις με την απορία του τι είδες.

Το παράδοξο είναι ότι ενώ δηλώνει πως δεν θα «μπει στη διαδικασία να αποδομήσει τα ψέματα», αφιερώνει ολόκληρο άρθρο ακριβώς σε αυτό. Μια μικρή αντίφαση που περνά σχεδόν απαρατήρητη μέσα στον καταιγισμό καταγγελιών, κεφαλαίων γραμμάτων και δραματικών συμπερασμάτων.

Στην πραγματικότητα, το κείμενο μοιάζει λιγότερο με πολιτική τοποθέτηση και περισσότερο με προσωπικό κατηγορητήριο. Όλοι φταίνε, όλοι λένε ψέματα, όλοι κάτι κρύβουν. Όλοι εκτός από τον συγγραφέα του κειμένου, φυσικά.

Η ειρωνεία είναι ότι η τοπική αυτοδιοίκηση έχει αρκετά πραγματικά προβλήματα για να ασχοληθεί κανείς: υποδομές, υπηρεσίες, καθημερινότητα των πολιτών. Όταν όμως η πολιτική συζήτηση μετατρέπεται σε ατελείωτη ανταλλαγή προσωπικών κατηγοριών, το μόνο που τελικά χάνεται είναι η ουσία.

Και κάπου εκεί γεννιέται η απορία: μήπως τελικά ορισμένοι πολιτικοί προτιμούν να παίζουν τον ρόλο του επαναστάτη που καταγγέλλει τους πάντες, παρά να ασχολούνται με την ουσία της πολιτικής; Μήπως στον δήμο Κορδελιού Ευόσμου έχουμε τον δικό μας Μπακούνιν;

Γιατί η αυτοδιοίκηση δεν είναι θέατρο.

Και οι δημότες δεν χρειάζονται άλλους πρωταγωνιστές σε πολιτικά δράματα.

Χρειάζονται λύσεις.

Ο ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑΛΗΣ