Πόση τοξικότητα αντέχουν ακόμη οι δημοτικοί σύμβουλοι από τον Βόγγαλη;

Ο Βόγγαλης έχει επιλέξει, όπως φαίνεται, μια πολιτική παρουσία που προκαλεί συνεχώς ένταση και αντιδράσεις.

Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι σοβαρό: έχουν φτάσει κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι στα όριά τους; Υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται ακόμη και την παραίτηση, επειδή έχουν κουραστεί από το κλίμα τοξικότητας που προκαλεί ο Βόγγαλης και τις συνεχείς αντιπαραθέσεις;

Και κάπου εδώ γεννιέται μια ακόμη απορία: πού τελειώνει η πολιτική κριτική και πού αρχίζει η μόνιμη τοξικότητα;

Γιατί άλλο πράγμα η αντιπολίτευση και ο θεσμικός έλεγχος και άλλο η καθημερινή ένταση. Ο ρόλος της αντιπολίτευσης δεν είναι να δημιουργεί εντυπώσεις και προσωπικές κόντρες, αλλά να καταθέτει προτάσεις, να ασκεί ουσιαστική κριτική και να συμβάλλει —ακόμη και μέσα από τη διαφωνία— στη λειτουργία του Δήμου.

Κι όμως, αντί για το Δημοτικό Συμβούλιο, η πολιτική συζήτηση πολλές φορές φαίνεται να μεταφέρεται στο Facebook. Αναρτήσεις, αιχμές, απαντήσεις και διαδικτυακές συγκρούσεις έχουν μετατρέψει τα social media σε ένα άτυπο Δημοτικό Συμβούλιο.

Αν κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι πράγματι σκέφτονται να απομακρυνθούν ή ακόμη και να παραιτηθούν, τότε ο Βόγγαλης οφείλει τουλάχιστον να αναρωτηθεί: μήπως η διαρκής ένταση έχει ξεπεράσει κάθε πολιτικό όφελος; Ή μήπως τελικά αυτός είναι ο σκοπός; Να απομακρυνθούν τα υγιή στελέχη, να διαλυθεί κάθε διάθεση συνεργασίας και να επικρατήσει το χάος;

Μήπως, άραγε, αυτό ακριβώς οραματίζονται τέτοιοι άνθρωποι; Έναν Δήμο χωρίς υγιείς φωνές, χωρίς διάθεση συνεννόησης και χωρίς ουσιαστικό διάλογο, όπου μέσα στο χάος και την τοξικότητα θα μπορούν να παίζουν τον δικό τους ρόλο;

Γιατί αν αυτό είναι το σχέδιο, τότε δεν μιλάμε πλέον απλώς για σκληρή αντιπολίτευση. Μιλάμε για μια επικίνδυνη πολιτική λογική που μπορεί να οδηγήσει στην απαξίωση ολόκληρου του Δημοτικού Συμβουλίου.

Και αν η τοξικότητα έχει γίνει η μόνιμη «πολιτική γραμμή», τότε ίσως τελικά ο μεγαλύτερος χαμένος να είναι ο ίδιος ο θεσμός του Δημοτικού Συμβουλίου.

Ο ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑΛΗΣ