Στο «κόκκινο» η τοξικότητα στο Δημοτικό Συμβούλιο Κορδελιού – Ευόσμου

Όταν θα πάμε στο καφενείο, θα είμαστε χαλαροί. Θα συζητήσουμε, μπορεί να διαφωνήσουμε έντονα, θα πούμε και μια κουβέντα παραπάνω βρε αδελφέ. 

Πιο προσεκτικοί θα είμαστε, όταν συμμετέχουμε σε μία γενική συνέλευση ή σε ένα διοικητικό συμβούλιο πρωτοβάθμιου σωματείου εργαζομένων, όμως και εκεί κάποιες φωνασκίες ή ακόμα και κάποιες γραφικές συμπεριφορές μπορούν να δικαιολογηθούν. 

Σε ένα δημοτικό συμβούλιο, όμως, το οποίο εκπροσωπεί και εκφράζει δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. 

Ένα δημοτικό συμβούλιο απέχει παρασάγγας από κάποιο πρωτοβάθμιο σωματείο και φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για σύγκρισή του με καφενείο. 

Έλα, όμως, που κάποιοι αιρετοί στο Δημοτικό Συμβούλιο Κορδελιού – Ευόσμου δεν θέλουν ή ίσως και να μην μπορούν να καταλάβουν την αυτονόητη και ειδοποιό διαφορά μεταξύ των χώρων. 

Το αποτέλεσμα είναι η τοξικότητα να «χτυπάει κόκκινο» σε κάθε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κορδελιού – Ευόσμου και οι πολίτες που το παρακολουθούν, να μην ξέρουν, αν πρέπει να κλάψουν ή να γελάσουν, όταν βλέπουν συγκεκριμένους αιρετούς, τους ίδιους κάθε φορά, να ουρλιάζουν, να βγάζουν άναρθρες κραυγές, να σηκώνονται από τη θέση τους και να χοροπηδούν, να κάνουν βόλτες φωνάζοντας μέσα στην αίθουσα. 

Εντάξει ρε παιδιά, δυστυχώς, δεν έχουμε όλοι τρόπους καλής συμπεριφοράς και επίσης δυστυχώς, μπορεί να μην σεβόμαστε ούτε καν τον κόσμου που μας ψήφισε. 

Αλλά να μην έχουμε ούτε καν την αίσθηση της Δημοκρατίας, που επιτάσσει έστω να ακούμε το συνομιλητή μας;

Ο ΔΥΤΙΚΟΣ