Οι θυσίες της διοίκησης Αλεξανδρίδη και η αντιπολίτευση που βλέπει παντού δράματα

Η άρνηση μιας δημοτικής συμβούλου να αναλάβει έδρα, οι παραιτήσεις δύο τοπικών συμβούλων και η αξιοποίηση ανθρώπων μέσω του προγράμματος πλησίον της σύνταξης έγιναν αμέσως αφορμή για πολιτική σάτιρα και ειρωνείες.

Βέβαια, στην πολιτική υπάρχουν και εκείνοι που πιστεύουν ότι κάθε εξέλιξη είναι ευκαιρία για αντιπολιτευτική ανακοίνωση. Αν κάποιος αναλάβει θέση, υπάρχει πρόβλημα. Αν δεν την αναλάβει, πάλι υπάρχει πρόβλημα. Αν κάποιος παραιτηθεί, δημιουργείται ζήτημα. Αν παραμείνει, πάλι θα βρεθεί κάτι να του προσάψουν!

Ας μην ξεχνάμε, όμως, κάτι βασικό: οι δημοτικές παρατάξεις δεν είναι στρατιωτικά τάγματα και οι αιρετοί δεν είναι υποχρεωμένοι να παραμένουν σε μια θέση με το ζόρι. Οι προσωπικές επιλογές και οι αποφάσεις των ανθρώπων πρέπει να κρίνονται με πραγματικά δεδομένα και όχι να μετατρέπονται αυτομάτως σε πολιτικά κατηγορητήρια.

Όσο για τα αγάλματα και τα μνημεία, ας τα αφήσουμε για αργότερα. Προς το παρόν, ας αφήσουμε τη διοίκηση να κάνει τη δουλειά της και την αντιπολίτευση να κάνει τη δική της. Αν και το δεύτερο, όπως φαίνεται, ορισμένοι το έχουν αναγάγει σε καθημερινή τέχνη!

Δεν χρειάζεται διαρκώς πολιτικές κηδείες πριν καν διαπιστωθεί αν υπάρχει λόγος να χτυπήσουν οι καμπάνες!

Ο ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑΛΗΣ

Μοιραστείτε το: