Ο «φερετζές» της διαφάνειας δεν μπορεί να κρύψει το μπλοκάρισμα των μεγάλων έργων

Η πολιτική αντιπαράθεση έχει κανόνες, αλλά όταν αγγίζει τα όρια της στείρας τυπολατρίας, παύει να υπηρετεί τον πολίτη και αρχίζει να ζημιώνει την πόλη.

Η πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση της ανεξάρτητης δημοτικής συμβούλου, κ. Μαρίας Πουρσανίδου, με την οποία επιχειρεί να δικαιολογήσει την προσφυγή των 10 συμβούλων κατά του έργου αναβάθμισης του οδοφωτισμού LED, αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα πολιτικής μετάθεσης ευθυνών.

Με το σύνθημα «η διαφάνεια δεν είναι εμπόδιο», η πλευρά των προσφευγόντων προσπαθεί να βαφτίσει το «κώλυμα» ως θεσμικό καθήκον. Η πραγματικότητα όμως τους διαψεύδει, καθώς η ίδια η επιχειρηματολογία τους εγκλωβίζεται σε αντιφάσεις.

Η αντίφαση του «συμφωνώ αλλά μπλοκάρω»

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της απάντησης της κ. Πουρσανίδου είναι η ρητή παραδοχή ότι δεν διαφωνεί με το έργο, ούτε με την τεχνολογία LED, ούτε με την ανάγκη ενεργειακής αναβάθμισης. Αναγνωρίζει, δηλαδή, πως ο Δήμος Ελευθερίου-Κορδελιού-Ευόσμου έχει άμεση ανάγκη από φως, ασφάλεια και εξοικονόμηση πόρων.

Αν, λοιπόν, η σκοπιμότητα είναι κοινή και το όφελος για τους δημότες αδιαμφισβήτητο, πώς δικαιολογείται μια διοικητική προσφυγή που αντικειμενικά «παγώνει» τις διαδικασίες; Όταν επιλέγεις τον δρόμο των ενστάσεων για το αν μια ογκώδης τεχνική μελέτη σοφά απλουστεύτηκε κατά τη συζήτηση για πρακτικούς λόγους, δεν προστατεύεις τη δημοκρατία· απλώς διυλίζεις τον κώνωπα, κρατώντας τις γειτονιές στο σκοτάδι.

Η εργαλειοποίηση των διαδικασιών

Η κ. Πουρσανίδου αναρωτιέται από πότε η έλλειψη εξειδικευμένων τεχνικών γνώσεων αποτελεί λόγο μη διανομής εγγράφων. Η απάντηση είναι απλή: ποτέ δεν αποκρύφθηκε κανένα στοιχείο. Η πρόθεση της διοίκησης, όπως φάνηκε και από τις εξηγήσεις του Δημάρχου Λευτέρη Αλεξανδρίδη, ήταν η ουσιαστική διευκόλυνση της συζήτησης πάνω σε μια ογκώδη, δυσνόητη ηλεκτρομηχανολογική μελέτη και όχι η παράκαμψη του ελέγχου.

Η προσπάθεια να παρουσιαστεί μια πρακτική διευκόλυνση ως «έλλειψη διαφάνειας» ή απαίτηση για «λευκή επιταγή» είναι τουλάχιστον υπερβολική. Η διαφάνεια κρίνεται στην ουσία, στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του έργου και στο τελικό αποτέλεσμα για την τσέπη του δημότη. Το να μετατρέπεται το τυπικό σκέλος σε μείζον θεσμικό ζήτημα δείχνει έλλειψη εποικοδομητικής διάθεσης και διάθεση για δημιουργία εντυπώσεων.

Το «πυροτέχνημα» του δανεισμού

Θέλοντας να διευρύνει την κριτική της, η κ. Πουρσανίδου εισάγει εμβόλιμα και το ζήτημα του χρηματοδοτικού μοντέλου, αφήνοντας αιχμές για την επιλογή του δανεισμού έναντι κρατικών ή ευρωπαϊκών πόρων. Ξεχνά, όμως, να αναφέρει το προφανές: οι χρηματοδοτικές ανάγκες ενός τεράστιου Δήμου δεν μπορούν να περιμένουν επ’ αόριστον τις αργόσυρτες διαδικασίες των κρατικών επιχορηγήσεων, όταν η ενεργειακή κρίση «αιμορραγεί» καθημερινά τα ταμεία του Δήμου. Η επιλογή μιας άμεσης και καθαρής λύσης είναι δείγμα αποφασιστικότητας, όχι έλλειψης σχεδίου.

Η ώρα της κοινωνίας, όχι των νομικισμών

Τα 4,8 εκατομμύρια ευρώ του έργου δεν είναι ένα απλό νούμερο· μεταφράζονται σε ασφαλείς δρόμους, σύγχρονο φωτισμό και μείωση των δημοτικών τελών για τους πολίτες. Η επίκληση της «λογοδοσίας» δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για την κωλυσιεργία.

Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση θα αποφανθεί για το τυπικό μέρος. Όμως, η πολιτική και κοινωνική ουσία έχει ήδη κριθεί στα μάτια των δημοτών. Οι πολίτες του Ελευθερίου-Κορδελιού-Ευόσμου δεν ενδιαφέρονται για τις εσωτερικές ισορροπίες και τις μικροπολιτικές κόντρες του Δημοτικού Συμβουλίου. Απαιτούν έργα, φως και πρόοδο.

Όποιος επιλέγει να βάζει τρικλοποδιές με νομικίστικα προσκόμματα, κρίνεται από το αν διευκολύνει ή αν φρενάρει την ανάπτυξη του τόπου του. Και στην προκειμένη περίπτωση, η «διαφάνεια» χρησιμοποιείται δυστυχώς ως πρόσχημα για να μείνει η πόλη στο σκοτάδι.

---