Πριν κρίνει τους πάντες, ας απαντήσει για τα δικά του

Και μιας και κάποιοι έχουν αναλάβει εσχάτως τον ρόλο του κριτή των πάντων, καλό θα ήταν, πριν σηκώσουν ξανά το δάχτυλο προς οποιονδήποτε άλλον, να απαντήσουν πρώτα σε μερικά πολύ απλά ερωτήματα.

Διόρισε ή όχι την κουμπάρα του; Διορίστηκε ή όχι η σύζυγος του αδελφού του;

Ας δοθούν καθαρές απαντήσεις. Ονόματα, ιδιότητες, αποφάσεις και ημερομηνίες. Γιατί ο δημόσιος διάλογος δεν μπορεί να λειτουργεί αλά καρτ: λαλίστατοι όταν πρόκειται να κατηγορήσουμε τους άλλους και ξαφνικά… μούγκα όταν η συζήτηση φτάνει στα δικά μας.

Εκεί φαίνεται τελικά πόσο αξίζει η περίφημη «αρχή» και η «ηθική» που επικαλούνται ορισμένοι. Είναι αρχές που ισχύουν για όλους ή μόνο για τους πολιτικούς αντιπάλους;

Και μιας και τελευταία φαίνεται να υπάρχει ιδιαίτερη έφεση στις «αποκαλύψεις», έχουμε και μία πρόταση: ας επικοινωνήσει και με τη Wall Street Journal να τη ρωτήσει από πού βρήκε τα στοιχεία για την Kimberly Ann Guilfoyle. Ίσως οι δημοσιογράφοι της χρειάζονται λίγη καθοδήγηση για το πώς γίνεται η έρευνα και ποιες πηγές επιτρέπεται να χρησιμοποιούν…

Γιατί, τελικά, το ζήτημα δεν είναι ποιος φωνάζει περισσότερο ούτε ποιος αυτοανακηρύσσεται τιμητής των πάντων.

Το ζήτημα είναι ένα:

Όταν απαιτείς διαφάνεια από τους άλλους, πρέπει πρώτα να αντέχεις τη διαφάνεια στα δικά σου.

Διαφορετικά δεν μιλάμε για έλεγχο της εξουσίας. Μιλάμε για δύο μέτρα και δύο σταθμά: μεγεθυντικός φακός για τους απέναντι και πέπλο σιωπής για τα δικά μας.

Ο ΚΟΥΚΛΟΥΤΖΑΛΗΣ